Reż. Matt D’Avella; 2015; Netflix
Ponieważ knajpy są nieustannie zamknięte, wczoraj wpadła do mnie kumpelka, żebyśmy mogły poświętować nasze urodziny (ona: styczeń, ja: luty) i żeby było prawie jak w restauracji, więc było ciacho i kawa i sałatka i grzanki z białego chleba z żółtym serem, czyli bardzo miły fit wieczór.
Ja wieeeeem, że czasem trzeba i że to wszystko jest bardzo smaczne, ale niestety jak się wie ile to wszystko ma kalorii, to się tego nie da od-wiedzieć. Oczywiście, że wszystko zjadłam i bardzo mi smakowało, co nie zmienia faktu, że wiem ile to miało kalorii i pewnie nawet przebiegnięcie półmaratonu by tego nie spaliło.
Zamiast jednak biec półmaraton (bo późno;), zaaplikowałam sobie (w zastępstwie 😉 dokument o minimaliźmie :).
Mi idea się podoba, oczywiście nie w wersji skrajnej, czyli, że mam w chacie krzesło, stół, łóżko i 3 pary gaci ;), ale mieszkamy na pięćdziesięciu kilku metrach bez potrzeby posiadania domu, mam starszy (ale sprawny!) samochód klasy raczej A i od dawna jak coś sobie kupuję działam zasadą one in – one out: czyli kupuję jedną sukienkę, to jedną posiadaną sukienkę wyrzucam/oddaję itd. Nie gromadzę przydasiek i durnostojek i staram się, żeby chata nie była przytłoczona wszelkiego typu pierdołami.
O tym też jest ten dokument. Ale bardziej o tym, że daliśmy się elegancko wmanewrować i teraz KAŻDY posiadany przedmiot jest obiektem mody. Jak masz lodówkę, a nie jest to SMEG, to słabo, jak masz chatę, ale małą, to słabo, jak masz ubrania, ale nie z najnowszej kolekcji, to słabo itd. Wszystko trzeba ciągle wymieniać na nowsze i modne (a powiedzcie, że tak się nie dzieje!), a (czasem 2-3 miesięczne!) starocie – natychmiast wywalać na śmietnik.
W filmie wypowiadało się też kilka osób, które porzuciły swoje ultra-dochodowe prace, rozdały/sprzedały to, czego się dorobiły i poszli mieszkać do czegoś małego, na uboczu i robić to, co lubią, a nie to co, muszą i teraz są szczęśliwsi.
Moim zdaniem coś w tym jest.
Prowadzący faceci mówią w przyjemny, nienachalny sposób, ciekawa rzecz do rzucenia nań okiem :).
BOSKAJANA 