329 stron

Książkę dostałam na urodziny od Lasoty, która powiedziała, że w zeszłe wakacje łyknęła 3 tomy i bardzo jej się podobała. 

Mnie też się bardzo podobała, już poprosiłam o pożyczenie kolejnych:).

Historia Winnych zaczyna się w 1914 roku, kiedy w Brwinowie, przy porodzie bliźniaczek Anny i Marii, umiera ich matka.

Różowo nie jest, ich ojciec, Stanisław, musi dać radę z 2 dwoma małymi córeczkami i dwoma starszymi synami, a żeby jakoś towarzystwo ogarnąć łączy siły ze swoją matką Bronią i ojcem Antonim, którzy wprowadzają się do Stanisława i walczą razem.

W międzyczasie jest i wojna i choróbska, ale najwięcej jest zwykłych ludzkich spraw, które czasem plączą się wyjątkowo: Ania ma dar jasnowidzenia, Ania, Mania, Tadzik i Wacuś mają jeszcze siostrę, o której nie wie nikt, oprócz jej matki (nawet ojciec!), Ania kocha Pawła, Paweł kocha Anię, a jednak żeni się z Manią – jednym słowem – dzieje się.

Bardzo jestem ciekawa co się zdarzy dalej. 

A zanim kolejne tomy nadjadą, zabieram się za ‚KARTOFLADĘ’ Tomasza Piątka

Piaskowa Góra to ta dzielnica mego miasta, gdzie mieszkały dwie z trzech moich ukochanych Koleżanek z liceum, a WOK, gdzie odbywało się spotkanie z Bator, to miejsce, gdzie pracowała mama jednej z w/w koleżanek :). Zatem teren znany, ale jak się na spotkanie, które się zaczyna o 17:00 wbiega o 17:10, to się stoi na korytarzu, zamiast w sali i się Bator tylko słyszy, wizja niedostępna.

Ale ponieważ BARDZO chciałam jej posłuchać, wbiłam się nieco bliżej drzwi i dałam radę. Dużo było gadania o Roku Królika – wiadomo, ale były też wesołe pytania z sali, na przykład:

– Ja, przyznam się – rzecze jakiś chłop – ani jednej pani książki nie przeczytałem. Ale jak zobaczyłem, że jest spotkanie z Joanną Bator to sobie pomyślałem – hm, ciekawe, czy to jest ta sama Aśka, z którą chodziłem do klasy :). 

Ten sam chłop, ciąg dalszy:

– Wszyscy wiemy, że żeby udało się wybić, to trzeba mieć mega fuxa. Powiedz, jak ci się udało wydać pierwszą książkę? 

– Myślę, że tu chodzi o talent 🙂 – odrzekła Batorka :):):)

Fajne spotkanie. Kiedy podpisywała mi książkę, powiedziałam jej, że się cieszę, że się jej udało. I że jak zazwyczaj podają w wiadomościach, że Wałbrzych taki straszy i biedaszyby i konkubent zadźgał konkubinę i pił dalej, to ona jest po drugiej stronie – można pokazać i powiedzieć, o, a Bator jest z Wałbrzycha, i jej się udało :). 

Mnie za to udało się dostać autograf:

Książkę dostałam od Męża na Gwiazdkę (bo chciałam:).

Długo mi szło czytanie, bo po kilku stronach wieczorem zazwyczaj padałam. Na niej się trzeba skupić, w niej ważne są słowa, więc czyta się wolniej. Lubię słowa i szalenie zwracam na nie uwagę, a gnanie przez TAKIE słowa takim  tempem, jak się czyta kryminały jest bez sensu, bo się traci cały smaczek – na przykład:

‚Historyk miał białą grzywę i wyglądał jak neurotyczna hybryda kozła i buldożka francuskiego’.

Historia opowiada o pani pisarce Julii Mrok, która sobie pisze, kolekcjonuje nagłówki i historie (ma ucho-sejsmograf i ono wie, kiedy warto będzie słuchać:) i mieszka sobie z dwoma panami w Warszawie, tworząc całkiem udany trójkąt.

Ponieważ Julia wietrzy spisek i zaczyna podejrzewać, że Al i Aleksander planują ją zabić, postanawia zniknąć ze swojego życia i zatarłszy ślady po byciu Julią Mrok sunie do Ząbkowic Śląskich w przebraniu, już jako Anna Karr.

W powieściach Batorowej musi być czarno i ponuro i lekko zalatywać zgnilizną i wszystkie te podpunkty cudownie realizują Ząbkowice Śląskie. Mieszkają tam tez całe rzesze popieprzeńców różnej maści, co również nie jest w jej powieściach wyjątkowe.

W Ząbkowicach, których wcześniejsza nazwa brzmiała Frankenstein, Anna Karr stara się rozwiązać dwie zagadki: jedną bardziej rodzinną, związaną z jej [być może] istniejącą siostrą bliźniaczką, z czym wiąże się też historia Dziadka Konkursowego oraz Czerwonej Kamelii oraz drugą – morderczych zamiarów Ala i Aleksandra, w których to intrygach ważną rolę odgrywa chory na raka [oraz, chyba bardziej, na głowę] Natan. 

Historia nieco nie z tej ziemi, ale wciągająca.

A w przyszłą środę Batorowa będzie podpisywać Rok Królika w naszym mieście, w dzielnicy Piaskowa Góra – oczywiście lecę :).